چو گیسوی تو من در پیچ و تابم یا بن زهرا

عشـــــــــــــــــــــــــــــق منــــــــــــی تو حسینی ،من اویس قر نــــــــــــی

چو گیسوی تو من در پیچ و تابم یا بن زهرا

عشـــــــــــــــــــــــــــــق منــــــــــــی تو حسینی ،من اویس قر نــــــــــــی

شانه های ابری

شب بود و زمین بهانه ای ابری داشت

بابای بهار شانه ای ابری داشت

تشییع گلی به دامن دریا بود

قبری که فقط نشانه ای ابری داشت